Τρίτο οδικό ταξίδι λοιπόν μετά την Ιταλία και τη Σερβία (κάποια στιγμή θέλω να κάτσω να γράψω και γι' αυτό), πάλι διάρκειας δύο εβδομάδων. Αυτή τη φορά αποφασίσαμε να επισκεφτούμε τα Δυτικά Βαλκάνια (κυρίως Μαυροβούνιο, Κροατία και Βοσνία και Ερζεγοβίνη).
Αυτή τη φορά «βάλαμε μυαλό» από τα προηγούμενα ταξίδια και δεν στριμώξαμε πολλά μέρη στην κάθε ημέρα μέρα· ένα τη φορά.
Οι χώρες που επισκεφτήκαμε ήταν κυρίως το Μαυροβούνιο, η Κροατία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη με δύο ενδιάμεσες στάσεις σε Δυρράχιο και Οχρίδα για να «σπάσει» το ταξίδι.
1η ημέρα
Πρώτη στάση ήταν το Δυρράχιο στην Αλβανία. Δε μείναμε μέσα στο κέτρο του Δυρραχίου αλλά μερικά χιλιόμετρα πριν. Μείναμε στο Andor Luxury Hotel & Duplex ένα (σχεδόν) παραθαλάσσιο ξενοδοχείο 200 μέτρα από τη θάλασσα. Ο λόγος που επιλέχτηκε αυτό το ξενοδοχείο ήταν διότι είχε αρκετό χώρο στάθμευσης στο δρόμο έξω από το ξενοδοχείο.
Δεν είδαμε και πολλά καθώς φτάσαμε το απόγευμα στο Δυρράχιο. Κάναμε μία βόλτα στην παραλία, φάγαμε κάτι και μετά πίσω στο ξενοδοχείο για ξεκούραση. Το Δυρράχιο είναι μία τουριστική πόλη με πολλή ανάπτυξη. Υπάρχει μία τεράστια παραλία (μιλάμε για χιλιόμετρα) όπου κατά μήκος της έχουν χτιστεί πολλά ξενοδοχεία και υπάρχουν και πάρα πολλά μαγαζιά, καφέ, μπαράκια και εστιατόρια. Γενικώς είχε πάρα πολύ κόσμο και δυστυχώς δεν προλάβαμε να κολυμπήσουμε, οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω για τη θάλασσα.
Εδώ να πω μόνο ότι ταλαιπωρηθήκαμε πολύ να φτάσουμε στο Δυρράχιο διότι πήραμε το δρόμο που μας πρότεινε το google maps αλλά δεν ήταν και ο καλύτερος. Το google maps μας πρότεινε την παρακάτω διαδρομή επειδή ήταν γρηγορότερη κατά λίγα λεπτά (το συνειδητοποιήσαμε αφού ήδη είχαμε πάρει αυτή τη διαδρομή)
Αυτή η διαδρομή είναι πάρα πολύ όμορφη, σε πάει από λίμνες, φαράγγια και βουνά, ωστόσο είναι πάρα πολύ δύσκολη για το αυτοκίνητο διότι ο δρόμος είναι πολύ στενός (και άρα δεν μπορείς να πας γρήγορα) και σε πολλά σημεία είχε και χωματόδρομο (ευτυχώς για μικρές αποστάσεις). Επίσης σε κάποια σημεία είχε γίνει και κατολίσθηση του βουνού και ο δρόμος είχε καλυφθεί όλος με χώματα (ήμασταν τυχεροί όμως διότι περνούσε το αυτοκίνητο πάνω από τα χώματα). Χαρακτηριστικό είναι ότι σε όλη τη διαδρομή ζήτημα να είδαμε άλλα δυο/τρία αυτοκίνητα, και αυτά ήταν κυρίως τροχόσπιτα με ξένες πινακίδες (μάλλον την πάτησαν και αυτοί). Είδαμε όμως πάρα πολλές μηχανές, όπερ και σημαίνει ότι με τη μηχανή μπορείς πράγματι να απολαύσεις τη διαδρομή.
Οπότε αν ταξιδεύεις με αυτοκίνητο από το τελωνείο της Κρυσταλλοπηγής η άποψή μου είναι να μην πας από αυτή τη διαδρομή. Είναι προτιμότερο να πας μέσω Ελ Μπασάν και Τύρανα όπως φαίνεται παρακάτω (αυτή τη διαδρομή -μέχρι ένα σημείο- την κάναμε κατά την επιστροφή μας, όταν πηγαίναμε Οχρίδα).
Όχι ότι ο δρόμος αυτός είναι υπερσύγχρονος· υπάρχει μεν αυτοκινητόδρομος αλλά στο σύνολό της είναι και αυτή η διαδρομή δύσκολη. Απλώς είναι πολύ καλύτερος δρόμος από τον προηγούμενο.
2η ημέρα
Αναχώρηση τη 2η ημέρα για το Κότορ στο Μαυροβούνιο. Το Κότορ απέχει περίπου πέντε ώρες από το Δυρράχιο (δεν υπολογίζω το χρόνο που χρειάζεται για να περάσεις τα σύνορα).
Εδώ πάλι το google maps μας έβγαλε να πάμε μέσω Podgorica ενώ υπάρχει και ευκολότερη εναλλακτική διαδρομή μέσω Budva. Πιστεύω ότι η διαδρομή που προτείνει το google maps αλλάζει αναλόγως την ώρα που γίνεται η αναζήτηση· για να σου δώσει τη συντομότερη διαδρομή σού προτείνει αυτή που εκείνη τη στιγμή έχει τη λιγότερη κίνηση.
Τέλος πάντων, πήγαμε μέσω Podgorica όπου και εκεί η διαδρομή από Podgorica για Κότορ είναι καταπληκτική, καθώς πηγαίνεις μέσα από έναν Εθνικό Δρυμό και ενώ κατεβαίνεις το βουνό σου ξεδιπλώνεται μπροστά όλος ο κόλπος του Κότορ που από ψηλά φαίνεται (και είναι) καταπληκτικός.
Τη 2η ημέρα κατά το απογευματάκι φτάσαμε στο Κότορ. Mείναμε στο Apartment Angel, το οποίο είχε χώρο στάθμευσης στο κατάλυμα και ήταν περίπου 15' με τα πόδια από την Παλαιά Πόλη.
Το Κότορ είναι μία πολλή όμορφη παραθαλάσσια κωμόπολη που έχει χαρακτηριστεί από το 1979 ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακό τοπίο καθώς γύρω γύρω έχει τεράστια απόκρημνα βουνά, στους πρόποδες των βουνών βρίσκεται μια φανταστική Παλαιά Πόλη που περιβάλλεται από τείχη (τα οποία είναι χτισμένα ακόμα και πάνω στο βουνό) και δίπλα η θάλασσα.
Το απόγευμα περπατήσαμε μέσα στην παλαιά πόλη. Ανεβήκαμε στα τείχη και επισκεφθήκαμε το ναό του Αγίου Τρύφωνα. Δεν είναι πολύ μεγάλη η Παλαιά Πόλη, σε λίγες ώρες την έχεις περπατήσει όλη, αλλά είναι πολύ εντυπωσιακή, με στενά δρομάκια σαν λαβύρινθος, μεσαιωνικές εκκλησίες, αναγεννησιακά κτήρια και πέτρινα σπίτια.
Έχει ωραία εστιατόρια με παραδοσιακά φαγητά, καφέ, ζαχαροπλαστεία, παγωτατζίδικα για κάθε γούστο και γενικώς πολλά μαγαζιά. Να δοκιμάσετε οπωσδήποτε τα τοπικά τους φαγητά που είναι κυρίως ψαρικά και την τοπική τους μπύρα (και κρασί). Αυτό που κάνω πάντοτε εγώ όταν πάω σε τέτοια εστιατόρια είναι να τους ρωτάω ποιο είναι το παραδοσιακό φαγητό και όχι απλώς παραδοσιακό αλλά «κάτι που θα σου μαγείρευε η μητέρα σου στο σπίτι» (στην κυριολεξία αυτή είναι η ερώτηση που κάνω στους σερβιτόρους).
Έτσι μπορείς να ανακαλύψεις γεύσεις που μπορεί στο μενού να μη σου γεμίζουν το μάτι. Σε ένα συγκεκριμένο εστιατόριο ο σερβιτόρος μου πρότεινε ένα φανταστικό πιάτο (δυστυχώς δε θυμάμαι το όνομα του πιάτου) το οποίο ήταν καλαμάρι στη γάστρα με μια απίστευτη κόκκινη σάλτσα με μυρωδικά!
Γενικώς πειραματιστείτε με τις γεύσεις, δοκιμάστε διάφορα πράγματα διότι μπορεί να έχουν τα ίδια κρέατα και ψαρικά με εμάς αλλά οι σάλτσες τους κάνουν όλη τη διαφορά.
3η ημέρα
Αυτή τη μέρα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε το χωριουδάκι Πέραστ ένα μικρό στολίδι (στην ουσία είναι όλο μια παλαιά πόλη) μόνο 20'-25' από το Κότορ, το οποίο εκτείνεται κατά μήκος των ακτών του κόλπου του Κότορ (δεν πρέπει να είναι πάνω από 2 χλμ σε μήκος).
Εδώ μία σημείωση: τα αυτοκίνητα απαγορεύονται μέσα στο Πέραστ (τουλάχιστον τον Αύγουστο που πήγαμε εμείς) οπότε αναγκαστικώς θα πρέπει να το αφήσετε εκτός του χωριού. Υπάρχουν αρκετές θέσεις στάθμευσης κατά μήκος του Πέραστ από τον πάνω δρόμο, αλλά λόγω της πολυκοσμίας είναι δύσκολο να βρεις διαθέσιμη θέση.
Ωστόσο υπάρχει ένα «κόλπο» (που όμως κοστίζει!). Αν έχετε σκοπό να επισκεφτείτε την Παναγιά των Βράχων (μια εκκλησία και μουσείο σε ένα νησάκι στη μέση του κόλπου), τότε υπάρχουν πρακτορεία που σε πάνε εκεί με καραβάκι και σου προσφέρουν δωρεάν στάθμευση με την αγορά του εισιτηρίου (το εισιτήριο βεβαίως κοστίζει 20 ευρώ το άτομο, οπότε δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο).
Τί μπορείς να κάνεις στο Πέραστ λοιπόν. Κατ' αρχάς μπορείς (και πρέπει) να το περπατήσεις από τη μία άκρη μέχρι την άλλη και να θαυμάσεις τα μεσαιωνικά κτήρια. Μπορείς να επισκεφτείς το παλάτι Bujović (πλέον είναι μουσείο), το Town Museum, το παλάτι Zmajević, το παλάτι Smekja (έχει πολλά παλάτια!), την εκκλησία του Αγίου Μάρκου.... γενικώς έχει πολλές εκκλησίες (και παλάτια) όπως θα έχετε ήδη καταλάβει. Είναι μικρό μέρος και μέσα σε δύο-τρεις ώρες το έχεις γυρίσει όλο.
Μπορείτε να επισκεφτείτε την Παναγιά των Βράχων και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, που είναι σε γειτονικά νησάκια το ένα από το άλλο. Δεν τα επισκέφτηκα οπότε δεν μπορώ να σχολιάσω για το αν και πόσο ωραία είναι.
Μπορείς να κολυμπήσεις στη θάλασσα! Έχει μια μικρή παραλία απέναντι από το Town Museum η οποία ήταν πολύ καθαρή. Εκεί έχει και ένα καφέ (Pirate bar) που μπορείς να κάτσεις να πιεις κάτι και να ρίξεις και τη βουτιά σου.
Αν είσαι της γυμναστικής και της άθλησης μπορείς να περπατήσεις από το Πέραστ μέχρι και το φρούριο St. Andrija όπου λένε ότι η θέα είναι καταπληκτική. Ούτε αυτό το κάναμε καθώς είχε παρα πολλή ζέστη και ο ήλιος έκαιγε (αυτό φαντάζομαι δεν είναι για Καλοκαίρι).
Και βεβαίως μπορείς να φας σε κάποιο από τα δεκάδες εστιατόρια που υπάρχουν στο Πέραστ.
Σε γενικές γραμμές το Πέραστ μου έκανε αρκετά καλή εντύπωση. Έχοντας δει πρώτα το Κότορ δεν περίμενα το Πέραστ να είναι και αυτό τόσο όμορφο και περιποιημένο.
4η ημέρα
Επίσκεψη στην παραλία Plavi Horizonti, η οποία είναι περίπου 20' με το αυτοκίνητο από το Κότορ. Μπορεί στις φωτογραφίες να φαίνεται ωραία, αλλά δεν είναι!
Είναι αρκετά μεγάλη αλλά δεν έχει καθόλου καλά νερά. Πολύς κόσμος, λασπώδη και βρώμικα νερά (ειδικά από αντι-ηλιακά των λουόμενων και σκουπίδια που βγάζει το κύμα) και αρκετά ρηχή (παρόμοια με την παραλία Αλυκές στη Χαλκίδα για όποιον γνωρίζει).
Εγώ δε θα ξαναπήγαινα. Ωστόσο αν αποφασίσετε να πάτε υπάρχει δωρεάν χώρος στάθμευσης λίγο πριν μπεις στο χώρο της παραλίας, απλώς είναι περίπου 10' περπάτημα από την παραλία. Αν δε θέλετε να περπατήσετε υπάρχει και στάθμευση μέσα στο χώρο της παραλίας επί πληρωμή (με 7 ευρώ όλη μέρα).
Όι ξαπλώστρες κοστίζουν 25 ευρώ οι δύο (μαζί με την ομπρέλα) πίσω πίσω (μπροστά κοστίζουν 30).
5η ημέρα
Αναχώρηση την 5η ημέρα για το Ντουμπρόβνικ. Φύγαμε πρωί πρωί καθώς διαβάζαμε εκείνες τις ημέρες ότι είχε μεγάλη ουρά και πολλή ταλαιπωρία στα σύνορα.
Αποφάσίσαμε να μην πάμε από το συνοριακό σταθμό Debeli Brijeg αλλά από το Vitalijina - Kobila, που έδειχνε πιο χαλαρό (και ήταν).
Ήμασταν εκεί κατά τις 8 το πρωί, είχε μεν κάτι λίγα αυτοκίνητα αλλά περάσαμε γρήγορα (δεν κάναμε ούτε μία ώρα). Προσοχή εδώ, αν κοιτάτε το google maps ίσως να δείχνει το δρόμο κόκκινο και αυτό μπορεί να είναι παραπλανητικό. Αυτός ο συνοριακός σταθμός είναι μέσα σε κατοικημένη περιοχή και το πιθανότερο είναι ο δρόμος να φαίνεται κόκκινος από τους κατοίκους εκεί πέρα. Εμάς μας τον έδειχνε κόκκινο όλη την ώρα αλλά όταν φτάσαμε μπροστά μας δεν είχε ούτε δέκα αυτοκίνητα.
Άφιξη λοιπόν στο Ντουμπρόβνικ το μεσημέρι. Στο Ντουμπρόβνικ θέλει πολλή προσοχή με το αυτοκίνητο. Δεν επιτρέπονται τα αυτοκίνητα μέσα στο κέντρο της πόλης, εκτός και αν έχεις ειδική άδεια. Έχει μια ηλεκτρονική πινακίδα στον κεντρικό δρόμο που λέει ότι απαγορεύεται και πρέπει να στρίψεις στα δεξιά για να μην μπεις μέσα. Έτσι και μπεις σε καταγράφουν ηλεκτρονικώς και μάλλον σου έρχεται η κλήση σε κάποια στιγμή.
Άκουσα διάφορα για το πρόστιμο. Άλλοι είπανε 500 ευρώ, άλλοι 300, άλλοι 250, δεν είμαι σίγουρος πόσο είναι αλλά καλό είναι να το αποφύγετε.
Για στάθμευση υπάρχουν διάφοροι χώροι εκτός κέντρου. Εμείς το αφήσαμε στο Parking i to, το οποίο ήταν και μακρυά από το κατάλυμα και ακριβό (36 ευρώ την ημέρα). Αλλά από όσα άλλα έψαξα ήταν σχετικώς φθηνό.
Γενικώς το Ντουμπρόβνικ ήταν η μοναδική πόλη που επισκεφτήκαμε και δεν είχαμε χώρο στάθμευσης στο κατάλυμα.
Μείναμε στο Apartment Natasha το οποίο ήταν πολύ κοντά στην παλαιά πόλη (ούτε 10' περπάτημα).
Δε θα γράψω πολλά για την παλαιά πόλη του Ντουμπρόβνικ, φαντάζομαι τα ξέρετε και τα έχουν γράψει και άλλοι πριν από εμένα. Είναι όντως πολύ όμορφη πόλη με επιβλητικά τείχη, στενά δρομάκια, αναγεννησιακά κτήρια κλπ.
Θα γράψω μόνο ότι είναι πάρα πολύ ακριβή πόλη, μιλάμε για τιμές Μυκόνου και βάλε. Το φαγητό τους είναι πανάκριβο, το πιο φθηνό που βρήκαμε ήταν να φάμε μία πίτσα (της πλάκας, μη φανταστείτε τίποτα περίεργο, μία μικρή ατομική πίτσα) με 15 ευρώ, τα νερά πανάκριβα, τα ποτά, οι μπύρες, τα γλυκά, τα παγωτά... γενικώς ό,τι πάρεις είναι πολύ ακριβό.
Παρ' ολα αυτά είναι πάρα πολύ όμορφη πόλη και αξίζει να την επισκεφτείς.
Τί μπορείς να κάνεις στο Ντουμπρόβνικ λοιπόν.
Μπορείς να ανέβεις και να περπατήσεις πάνω στα τείχη της πόλης. Για να περπατήσεις τα τείχη της πόλης γύρω γύρω θέλεις περίπου κάνα δύοωρο (λόγω πολυκοσμίας) και καλό είναι να το κάνεις είτε πολύ πρωί είτε το απόγευμα (είναι ανοιχτά μέχρι τις 19:00).
Εδώ μία συμβουλή. Αν σκέφτεσαι να ανέβεις στα τείχη καλό είναι να αγοράσεις το Dubrovnik pass, το οποίο κοστίζει μεν 40€, αλλά σου δίνει πρόσβαση παντού δε. Μόνο η επίσκεψη στα τείχη κοστίζει από μόνη της 40€, άρα με το pass έχεις ήδη καλύψει τα τείχη και μπορείς να μπεις και αλλού. Το Dubrovnik pass μπορείς να το αγοράσεις και από το αρχαιολογικό μουσείο αν δε θέλεις να το αγοράσεις online.
Μπορείς να επισκεφτείς το αρχαιολογικό μουσείο, που στην ουσία δεν είναι αρχαιολογικό, μάλλον εκκλησιαστικό/βυζαντινό θα το έλεγα περισσότερο. Είναι μικρό και το γυρίζεις μέσα σε λιγότερο από μία ώρα. Κόστος 5€.
Μπορείς να επισκεφτείς το μουσείο φυσικής ιστορίας, με κόστος 8€. Συμπαθητικό μουσείο, μικρό και αυτό, μέσα σε μία ώρα το έχεις γυρίσει, και έχει και άλλα εκθέματα, όχι μόνο φυσικής ιστορίας.
Μπορείς να κολυμπήσεις. Κάναμε μπάνιο στην Plaza Banje. Συμπαθητική παραλία και αυτή αλλά όχι κάτι το ιδιαίτερο (γενικώς αν έχετε ταξιδέψει στην Ελλάδα και έχετε κολυμβήσει στις παραλίες της Ελλάδος δύσκολα θα ενθουσιαστείτε με τις παραλίες της Κροατίας και του Μαυροβουνίου).
6η ημέρα
Αυτή τη μέρα είχαμε κανονίσει να επισκεφτούμε της νήσους Ελαφίτες, αλλά δυστυχώς μας έπιασες οικογενειακώς μία ήπιας μορφής γαστρεντερίτιδα (ευτυχώς τη γλίτωσε η συζυγός μου) και όλη τη μέρα μείναμε στο δωμάτιο.
Το καλό είναι ότι το πρακτορείο που είχαμε δώσει την προκαταβολή για να μας πάει στα νησιά μας έδωσε τα λεφτά πίσω, οπότε μικρό το κακό.
7η ημέρα
Αναχώρηση για Orebic. Ο αρχικός στόχος εδώ ήταν να μείνουμε στην Korcula, αλλά και ήταν πιο ακριβά τα δωμάτια και δε θέλαμε να περάσουμε απένταντι με ferry. Οπότε αποφασίσαμε να μείνουμε στο Orebic και να περάσουμε απέναντι στην Korcula με καραβάκι.
Μείναμε στο Apartment Costa Rica, το οποίο ήταν πολύ κοντά και στη θάλασσα και στο λιμάνι από όπου αναχωρούσαν τα πλοία για την Korcula.
Εδώ να σημειώσω ότι φάγαμε σε ένα καταπληκτικό εστιατόριο κοντά στο κατάλυμα, το Konoba, στο οποίο σας συστήνω να φάτε οπωσδήποτε αν επισκεφτείτε το Orebic.
Στο Orebic μείναμε μόνο μία μέρα οπότε δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεσή μας και επισκεφτήκαμε την Korcula. Έχει καραβάκι για Korcula (το οποίο μπορείς να το πάρεις από εδώ) ανά μία ώρα, αρχίζοντας από τις 8:30 (8:30, 9:30, 10:30, κοκ) μέχρι και τις 23:00. Από Korcula για Orebic έχει επίσης ανά μία ώρα αρχίζοντας από τις 9:00 (9:00, 10:00, 11:00, κλπ). Το εισιτήριο μίας δαδρομής είναι 3,40€ για τους ενήλικες και 1,5€ για τα παιδιά.
Η Korcula είναι και αυτή μία παλαιά πόλη που αξίζει να τη δείτε. Είναι μικρή, θα έλεγα μέσα σε μιάμιση ώρα μπορεί κάποιος να τη γυρίσει όλη, αλλά είναι πολύ όμορφη και γραφική.
Και το Orebic όμως μου άρεσε πάρα πολύ. Είναι ένα μικρό και ήσυχο ψαροχώρι με έναν πεζόδρομο κατά μήκος της ακτής γεμάτο μαγαζιά και εστιατόρια... γενικώς το μέρος μου έβγαζε μία ηρεμία και γαλήνη, νομίζω ότι άνετα θα μπορούσα να κάνω διακοπές στο Orebic για χαλάρωμα.
8η ημέρα
Αναχώρηση την 8η ημέρα για το Σπλιτ. Ό,τι και να πω για το Σπλιτ θα είναι λίγο, νομίζω ότι από όλες τις πόλεις της Κροατίας που επισκεφτήκαμε το Σπλιτ ήταν η ομορφότερη.
Μείναμε στο Apartment Davor, το οποίο δεν το συστήνω διότι ήταν μεν περιποιημένο αλλά το μπάνιο του ήταν χάλια. Συν του ότι ήταν λίγο μακρυά από την παλαιά πόλη του Σπλιτ. Ο λόγος που το επιλέξαμε ήταν διότι είχε χώρο στάθμευσης για το αυτοκίνητο.
Εν πάση περιπτώσει την πρώτη ημέρα κάναμε μια βόλτα στο Σπλιτ. Περπατήσαμε κατα μήκος της Μαρίνας, επισκεφτήκαμε το Παλάτι του Διοκλητιανού και τα κελάρια του και είδαμε και την Παλαιά Πόλη. Όλη η Παλαιά Πόλη είναι γεμάτη αξιοθέατα που μπορείς να επισκεφτείς όπως ο Καθεδρικός ναός του Αγίου Δομνίου (δίπλα στο Παλάτι του Διοκλητιανού) όπου μπορείς να δεις και το καμπαναριό του, το μουσείο του Game of Thrones, πινακοθήκη τέχνης, εθνογραφικό μουσείο, αρχαιολογικό μουσείο (λίγο έξω από την Παλαιά Πόλη), κλπ. Γενικώς αξίζει να την περπατήσει και αν δεις κάτι ενδιαφέρον μπες.
Φάγαμε καταπληκτικό φαγητό στο Temple Kitchen, ακριβώς δίπλα στο Παλάτι του Διοκλητιανού (οι τιμές είναι λίγο τσιμπημένες αλλά αξίζει το φαγητό του) και καταπληκτικό παγωτό στο παγωτατζίδικο Εμιλιάνα. Σε αυτό το παγωτατζίδικο να φάτε οπωσδήποτε παγωτό και αν είστε και λάτρης του καφέ να πιείτε οπωσδήποτε affogato με παγωτό.
9η ημέρα
Αυτή την ημέρα επισκεφτήκαμε το φρούριο Κλις το οποίο είναι περίπου κάνα εικοσάλεπτο με αυτοκίνητο από το Σπλιτ. Και στο φρούριο Κλις (όπως και στο Ντουμπρόβνικ) έχουν γυριστεί και σκηνές από το Game of Thrones, έχει μάλιστα και ένα μικρό δωμάτιο με φωτογραφίες από τις ακριβείς τοποθεσίες που γυρίστηκαν κάποιες σκηνές. Αξίζει να το επισκεφτείς, τόσο για την πανοραμική του θέα όσο και για το ότι είναι όμορφο μέρος και μαθαίνεις και πολλά για την ιστορία της περιοχής (με αναφορές και στους Αρχαίους Έλληνες που υπήρχαν εκεί παλαιότερα). Είσοδο (αν θυμάμαι καλά) έχει 10 ευρώ.
Επισκεφτήκαμε επίσης και το αρχαιολογικό μουσείο του Σπλιτ, όπου μπορείς να μάθεις την ιστορία της περιοχής από τους προϊστορικούς χρόνους. Έχει πολλά, Ρωμαϊκά κυρίως, γλυπτά αλλά και Ελληνικά ευρήματα. Η είσοδος κοστίζει 8 ευρώ.
10η ημέρα
Την 10η ημέρα αποφασίσαμε να μη δουμε κάποιο αξιοθέατο αλλά να πάμε σε μια παραλία. Επισκεφτήκαμε την παραλία Kasjuni όπου είχαμε διαβάσει ότι είναι η καλύτερη παραλία του Σπλιτ· απογοητευτήκαμε. Δε θέλω να το παίξω καμπόσος ότι δε μου άρεσε καμία παραλία αλλά δεν ήταν αυτό που περιμέναμε και βλέπαμε στις φωτογραφίες. Θα επαναλάβω πως αν έχεις κολυμπήσει στις Ελληνικές θαλασσες δύσκολα θα βρεις κάτι παρόμοιο στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Κατ' αρχάς είχε πάρα πολύ κόσμο, χαμός από αυτοκίνητα και δε βρίσκεις να σταθμεύσεις. Και όχι μόνο αυτό αλλά γράφουν συνεχώς οπότε δεν μπορείς να το αφήσεις ούτε πάνω στο δρόμο, άρα αν πας με αυτοκίνητο καλό είναι να πας πολύ πρωί ώστε να πιάσεις θέση κάτω στην παραλία.
Δεύτερον η θάλασσα ήταν βρόμικη, όχι μόνο από φυσικά υλικά (φύλλα, ξυλαράκια, κλπ) αλλά και από μικρά κομμάτια πλαστικών, τα αντιηλιακά των λουόμενων, κλπ. Το νερό δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο.
Τρίτον και η παραλία ήταν βρόμικη γεμάτη γόπες (δεν είναι μόνο Ελληνικό φαινόμενο αυτό τελικά) και άλλα σκουπιδάκια. Δεν είχε και την κλασική άμμο που έχουν οι ελληνικές παραλίες, μου φάνηκε σαν κατασκευασμένη, δηλαδή σαν να φέρανε χοντρή άμμο από αλλού για να φτιάξουν μια παραλία.
Γενικώς δε μου άρεσε, ίσως να ήταν και η περίοδος που πήγαμε, ίσως να πετύχαμε την κακιά ημέρα... Δεν ξέρω, δε θα ξαναπήγαινα.
11η ημέρα
Αναχώρηση από το Σπλιτ για το Μόσταρ όπου θα μέναμε 2 ημέρες. Η απόσταση από το Σπλιτ είναι περίπου 3 ώρες. Για κάποιον περίεργο λόγο όταν μπήκαμε στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη δεν το κατάλαβα, διότι πρώτον στα σύνορα μας έλεγξαν μόνο μία φορά και δεύτερον διότι για αρκετά χιλιόμετρα μέσα στη Βοσνία Ερζεγοβίνη έβλεπες Κροατικές σημαίες.
Μείναμε στο Apartments City Paradise, το οποίο ήταν στην κυριολεξία 3' περπάτημα από το κέντρο και είχε και χώρο στάθμευσης μέσα στην αυλή.
Το Μόσταρ είναι μία κυρίως μουσουλμανική πόλη με όλα τα συμπαρομαρτούντα (τζαμιά, ιμάμηδες που ψέλνουν με μεγάφωνα, μιναρέδες κλπ) αλλά είναι πολύ όμορφη και αξίζει να την επισκεφτείς.Το καλύτερο αξιοθέατο της πόλη είναι η Παλαιά Γέφυρα του 16ου αιώνος στην Παλαιά Πόλη. Βέβαια η σημερινή γέφυρα δεν είναι η αυθεντική που χτίσανε οι Οθωμανοί αλλά ξαναχτίστηκε το 2004 λόγω της καταστροφής της κατά τη διάρκεια του Κροατοβοσνιακού πολέμου. Παρ' όλα αυτά έχει διατηρήσει την «αυθεντικότητά» της στην αρχιτεκτονική της.
Τί μπορείς να κάνεις λοιπόν στο Μόσταρ. Οπωσδήποτε να επισκεφτείς την παλαιά γέφυρα. Εδώ θέλει πολλή προσοχή διότι το δάπεδο της γέφυρας είναι φθαρμένο και λείο από τους πολλούς επισκέπτες και γλιστράει πάρα πολύ.
Οπωσδήποτε να περπατήσεις στην παλαιά πόλη. Μπορείς να περπατήσεις και μέχρι την Kriva Ćuprija που είναι και αυτή μια άλλη γραφική γέφυρα. Μπορείς να επισκεφτείς το τζαμί του Πασά Koski-Mehmed (δεν το επισκεφτήκαμε, απλώς περάσαμε από έξω). Όλα αυτά τα περπατάς πολύ άνετα και πολύ χαλαρά.
12η ημέρα
Τη σημερινή μέρα αποφασίσαμε να επισκεφτούμε του καταράκτες Kravica, με μια ενδιάμεση στάση στη μεσαιωνική Οθωμανική πόλη του Pocitelj. Η διαδρομή αυτή είναι περίπου μία ώρα αν πας από το δρόμο του Pocitelj ή περίπου 40' αν δεν επισκεφτείς το Pocitelj και πας από τον άλλο δρόμο.
Το Pocitelj μου άρεσε πάρα πολύ. Αν έχεις επισκεφτεί την καστροπολιτεία του Μυστρά σκέψου το ίδιο σε Οθωμανική αρχιτεκτονική. Είναι εγκαταλελειμμένο πλέον εκτός από ελάχιστα κτίρια. Νομίζω όμως ότι αν το θέλεις μπορείς να μείνεις σε κάποια από αυτά καθώς είδα κάποια κτίσματα που τα είχαν ανακαινήσει και τα χρησιμοποιούσαν ως καταλύματα.
Για να το γυρίσεις όλο θέλεις περίπου μιάμιση με δύο ώρες και έχει και κάποια σημεία όπου μπορείς να βγάλεις πανοραμικές φωτογραφίες. Αν είσαι λάτρης των αρχαίων ή μεσαιωνικώς τόπων σίγουρα αξίζει να το επισκεφτείς.
Επόμενη στάση ήταν οι καταράκτες Kravica. Πριν τους καταράκτες έχει ένα τεράστιο πάρκινγκ χωρίς μπάρες όπου μπορείς να σταθμεύσεις και η στάθμευση κοστίζει 3 ευρώ αν θυμάμαι καλά. Πληρώνεις σε ένα κιόσκι εκεί κοντά αλλά στην ουσία δε σε ελέγχει κανένας, αν δηλαδή δε θέλεις να πληρώσεις μπορείς άνετα να το πιστολιάσεις. Το πάρκινγκ ισχύει για όλη την ημέρα.
Για να μπεις στους καταράκτες έχει είσοδο που είναι 10€ (20 Βοσνιακά μάρκα) οι ενήλικες και 5€ (10 Βοσνιακά μάρκα) τα παιδιά. Αφού μπεις μπορείς είτε να πάρεις ένα μικρό τραινάκι (τύπου αυτά τα τραινάκια που έχουν και στο Θησείο και σε πηγαίνουν γύρω γύρω από την Ακρόπολη) για να σε πάει στους καταράκτες είτε να το περπατήσεις από ένα μονοπάτι (απλώς στο γυρισμό έχει ανηφόρα). Η διαδρομή με τα πόδια είναι περίπου 15' με 20'.
Στους καταράκτες μπορείς και να κολυμπήσεις και έχει γύρω γύρω κανά δυο πρόχειρες καφετέριες για να πιεις έναν καφέ ή μια μπύρα τέλος πάντων. Σε κάποια σημεία υπάρχουν και ξαπλώστες για να την αράξεις. Είναι μία αρκετά τουριστική περιοχή και είχε πάρα πολύ κόσμο όταν πήγαμε εμείς. Το μέρος ως φυσική ομορφιά είναι πάρα πολύ όμορφο, ωστόσο δεν το ευχαριστηθήκαμε λόγω της πολυκοσμίας. Μπάνιο δεν καταφέραμε να κάνουμε διότι πρώτον ήταν βρόμικο το νερό, κυρίως από τα αντιηλιακά, και δεύτερον δεν υπήρχε ένα σημείο ελεύθερο να απλώσεις την πετσέτα για να κάτσεις.
Σίγουρα αξίζει να το επισκεφτείς εκτός περιόδου αιχμής, αλλά τον Αύγουστο πραγματικά ίσως να μην αξίζει, γίνεται πανικός. Μπορείς να βγάλεις κανά δυο καλές φωτογραφίες, με φόντο τους καταράκτες και τη γύρω περιοχή, αλλά κυρίως αυτό. Εμείς δεν καθήσαμε ούτε μία ώρα.
13η ημέρα
Αναχώρηση για το Trebinje το οποίο είναι περίπου 2,5 ώρες από το Μόσταρ. Το Τρεμπίνιε είναι μια μικρή θα έλεγα πόλη στο νότιο άκρο της Βοσνίας & Ερζεγοβίνης. Μου άρεσε αρκετά (ίσως και περισσότερο από το Μόσταρ), καθώς ήταν πιο περιποιημένο και δεν είχε τόσο έντονο το μουσουλμανικό στοιχείο. Μείναμε στο Apartmani Vila Kosa, 5' από το κέντρο του Τρεμπίνιε και την παλαιά πόλη. Υπάρχει χώρος στάθμευσης στο κατάλυμα, αλλά και έξω στο δρόμο. Στο δρόμο πρέπει να πληρώσεις αγοράζοντας μια κάρτα από το περίπτερο που κοστίζει 5 ευρώ για 24 ώρες.
Έχει και το Τρεμπίνιε Παλαιά Πόλη, αρκετα μικρή, την περπατάς μέσα σε μισή ώρα. Μπορείς επίσης να περπατήσεις και μέχρι τη γέφυρα Arslanagić. Η διαδρομή μέχρι τη γέφυρα και πίσω είναι περίπου καμιά ωρίτσα με χαλαρό περπάτημα και η διαδρομή είναι πολύ όμορφη, πλάι στην όχθη του ποταμού Trebišnjica.
Φάγαμε καταπληκτικό Cevapi σε ένα μικρό μαγαζάκι, το Rogan Grill Bar, δίπλα σχεδόν στην κεντρική πλατεία του Τρεμπίνιε. Αν αποφασίσεις να φας εκεί μη σε πτοεί η παρακμιακή του εμφάνιση, το φαγητό του είναι πολύ νόστιμο και φθηνό. Επίσης έφαγα ένα πάρα πολύ ωραίο παλατσίνκε με φυστίκι μέσα στην παλαιά πόλη, σε ένα φαστφουντάδικο/πιτσαρία που λεγόταν Mexico.
14η ημέρα
Επιστροφή στο Μαυροβούνιο για την επόμενη στάση μας και συγκεκριμένως στη Μπούντβα. Μείναμε στο KlubNika (περίπου 20' περπάτημα από την παλαιά πόλη) όπου είχε στάθμευση για το αυτοκίνητο στο κατάλυμα.
Άλλη μία όμορφη παραθαλάσσια πόλη που έχει διατηρήσει το μεσαιωνικό της χαρακτήρα. Η Μπούντβα ειναι η αρχαία Ελληνική πόλη Βουθόη, όπως την αναφέρει ο Σοφοκλής. Ο μύθος θέλει να έχει χτιστεί το 1.300 π.χ. από τον Κάδμο και την Αρμονία, αφού ο Κάδμος εκδιώχτηκε από τη Θήβα. Στη Βουθόη γεννήθηκε και ο υιός του ο Ιλλύριος. Η Βουθόη παρέμεινε Ελληνική μέχρι και τον 1ο αιώνα μ.χ.. Από εκεί και πέρα κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, τους Βενετούς και αργότερα, από τους Σλάβους.
Στη Μπούντβα μείναμε μόνο μία ημέρα. Στην ουσία ήταν μία στάση για να σπάσουμε το ταξίδι της επιστροφής. Δεν είχαμε χρόνο να δούμε πολλά, κάναμε μόνο βόλτα στην Παλαιά Πόλη και περπατήσαμε στα στενά της. Εγώ κατάφερα να πάω και στο Αρχαιολογικό της Μουσείο (που είναι και Λαογραφικό μαζί) το οποίο είναι μικρό θα έλεγα και το βλέπεις όλο μέσα σε ένα 40'.
15η ημέρα
Αναχώρηση για την Οχρίδα, στη Βόρειο Μακεδονία που στην ουσία ήταν άλλη μία ενδιάμεση στάση για να «σπάσουμε» το ταξίδι και να μειώσουμε την ταλαιπωρία. Μείναμε στο Ohrid Sunlight όπου είχε δωρεάν στάθμευση σε υπόγειο γκαράζ.
Μου άρεσε η Οχρίδα. Η Αρχαία Ελληνική Λύχνις, είναι χτισμένη στις όχθες της λίμνης Οχρίδας και έχει διατηρήσει τον παλαιό της χαρακτήρα, με πλακόστρωτα δρομάκια, παλαιές εκκλησίες (και μάλιστα πάρα πολλές), παλαιά πόλη... ο δρόμος δίπλα στη λίμνη με καφετέριες και εστιατόρια και αρκετή περατζάδα.
Τί μπορείς να κάνεις στην Οχρίδα λοιπόν μέσα σε μία ημέρα. Μπορείς να επισκεφτείς το Αρχαιολογικό Μουσείο. Είναι μικρό, το γυρίζεις μέσα σε ένα μισάωρο/40λεπτό και δεν είναι ακριβώς αρχαιολογικό, έχει και άλλα ευρήματα, όπως λαογραφικά και νομισματικά.
Μπορείς να επισκεφτείς το Αρχαίο Ελληνικό θέατρο, το οποίο είναι περίπου 10' περπάτημα από το κέντρο της πόλης.
Μπορείς να επισκεφτείς το Κάστρο του Σαμουήλ, το οποίο είναι επίσης κάνα τέταρτο περπάτημα από το κέντρο. Δυστυχώς για κάποιον λόγο όταν πήγαμε εμείς ήταν κλειστό οπότε δεν μπορέσαμε να το επισκεφτούμε.
Μερικές σκέψεις για το ταξίδι
Το κόστος του ταξιδιού ήταν λίγο πολύ όσο και του περυσινού ταξιδιού στην Ιταλία.
Στο ταξίδι της Ιταλίας είχαμε στριμώξει πολλά αξιοθέατα/πόλεις την ίδια ημέρα. Ήταν καλή επιλογή τελικά που δεν κάναμε το ίδιο και στο εφετινό ταξίδι καθώς είχαμε τα πρωινά για να δούμε αξιοθέατα και τα απογεύματα για χαλάρωμα και βόλτα στην πόλη.
Ήταν καλό που βάλαμε και μια δυο ημέρες χαλάρωσης, π.χ. να αράξουμε σε μία παραλία από το πρωί μέχρι το απόγευμα. Αυτό βοήθησε κυρίως τα μικρά που έτσι κι αλλιώς είναι πιο ευαίσθητα στο περπάτημα και στην κούραση.
